Depresja nie jest chorobą wyłącznie osób dorosłych. Może ona rozwinąć się także u nastolatków czy nawet jeszcze młodszych dzieci, objawiając się zwykle wyraźnie osłabionym samopoczuciem, ciągłym zmęczeniem, spadkiem energii, utratą pewności siebie, ograniczeniem kontaktów z rówieśnikami i ucieczką w używki czy gry komputerowe. Skąd się jednak ta depresja u dzieci w ogóle bierze? Otóż można wskazać na cztery grupy odpowiadających za nią czynników.
Czynniki biologiczne
Depresja nie musi być wcale reakcją organizmu na jakąś traumę czy bolesne przeżycie. Może być ona pojawić się niemalże bez przyczyny, a przynajmniej bez widocznej przyczyny, bo z powodu nieprawidłowych zmian w organizmie. Najczęściej chodzi tu o różnego rodzaju zaburzenia hormonalne (np. niedobór pewnych hormonów) oraz niewłaściwą pracę neuroprzekaźników występujących w mózgu.
Czynniki genetyczne
Oczywiście nie można zakładać, że jeśli osoba dorosła cierpi na depresję, jej dzieci na pewno też na nią zachorują, jednakże jest to na pewno bardziej prawdopodobne niżeli w przypadku dziecka rodzica, który takich problemów nie ma. Czynniki genetyczne odgrywają sporą rolę w rozwoju zaburzeń i chorób psychicznych. To, że depresja częściej dotyka te dzieci, w których rodzinach już ona występowała, zostało udowodnione naukowo, a genów niestety nie da się zmienić.
Czynniki psychologiczne
W tym momencie to jednak właśnie one najczęściej doprowadzają do rozwoju zaburzeń psychicznych u osób młodych. Depresja u dzieci zazwyczaj po prostu reakcją organizmu na nadmierną ilość negatywnych emocji, które z kolei są efektem pewnych przeżyć lub nawet sposobu myślenia. Niektóre dzieci czują się gorsze od innych. Ich rodzice mniej zarabiają, więc nie są w stanie dorównać rówieśnikom pod względem markowego ubioru, posiadanych sprzętów czy wakacji za granicą. Brak wiary we własne umiejętności i wiążąca się z nim niska samoocena też bardzo często wywołują depresję. W przypadku gdy wynika ona z wystąpienia tego rodzaju czynników psychologicznych, zawsze należy ją leczyć terapeutycznie, a nie wyłącznie farmakologicznie.
Czynniki środowiskowe
Czynnikami środowiskowymi są zwykle traumy i różne trudne wydarzenia, na których wystąpienie dziecko nie ma żadnego wpływu. Przykładem czegoś takiego będą m.in. śmierć bliskiego, rozwód rodziców albo doświadczanie przemocy (fizycznej bądź psychicznej) ze strony podopiecznych. Coraz częstszą przyczyną depresji u dzieci bywa też alkoholizm rodziców. Takie sytuacje są bolesne dla każdego, więc tym bardziej dla małego dziecka lub nastolatka.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Czy depresja dotyczy tylko osób dorosłych?
Nie, depresja nie jest chorobą wyłącznie osób dorosłych. Może ona rozwinąć się także u nastolatków czy nawet jeszcze młodszych dzieci.
Jakie są typowe objawy depresji u dzieci i nastolatków?
Objawy depresji u dzieci i nastolatków to zazwyczaj wyraźnie osłabione samopoczucie, ciągłe zmęczenie, spadek energii, utrata pewności siebie, ograniczenie kontaktów z rówieśnikami oraz ucieczka w używki czy gry komputerowe.
Jakie są główne grupy czynników wpływających na rozwój depresji u dzieci?
Można wskazać na cztery grupy czynników odpowiadających za rozwój depresji u dzieci: biologiczne, genetyczne, psychologiczne i środowiskowe.
Czy czynniki genetyczne mają wpływ na depresję u dzieci?
Tak, czynniki genetyczne odgrywają sporą rolę w rozwoju zaburzeń i chorób psychicznych. To, że depresja częściej dotyka te dzieci, w których rodzinach już ona występowała, zostało udowodnione naukowo.
Jakie czynniki psychologiczne mogą prowadzić do depresji u dzieci?
Czynniki psychologiczne obejmują reakcję organizmu na nadmierną ilość negatywnych emocji, poczucie bycia gorszym od innych (np. ze względu na markowy ubiór, sprzęty czy wakacje), brak wiary we własne umiejętności i wiążącą się z nim niską samoocenę.
Jakie zdarzenia środowiskowe mogą być przyczyną depresji u dzieci?
Czynnikami środowiskowymi są zwykle traumy i różne trudne wydarzenia, na które dziecko nie ma wpływu, takie jak śmierć bliskiego, rozwód rodziców, doświadczanie przemocy (fizycznej bądź psychicznej) lub alkoholizm rodziców.
